tutuyor; mouthwashing korkuyu yaratık tasarımından önce zamanın bozulmasıyla kuruyor. tulpar'ın kapalı koridorları ve geçmişe sıçrayan sahneleri aynı mekânı her dönüşte başka bir bilgiyle dolduruyor; oyuncu yalnız ne olduğunu değil, kimin bakışından ve ne zaman gördüğünü de çözmeye zorlanıyor.