Hareket molası gerçekten bireysel bir tercih midir? Aktörler çalışan, ekip yöneticisi, insan kaynakları ve toplantı düzenini kuran müşteriler veya ortaklardır. Güçlü ilk senaryoda sorun unutkanlıktır: Düzenli bildirim davranışı görünür kılar, kısa molalar iş akışını ciddi biçimde bozmadan kullanılabilir ve kişi kendi ritmini düzeltebilir. Güçlü karşı senaryoda ise darboğaz hatırlama değil kapasitedir. Aralıksız toplantı, anlık yanıt beklentisi veya çevrimdışı kalmanın performans maliyeti varsa uygulama yalnız kullanılamayan bir hak için zil çalar. Büyük ergonomi sloganı, küçük takvim kutusunda yine lojistiğe yenilir.
İkinci tur etki eşit dağılmaz. Takvimini kontrol edebilen çalışan molayı kaydırabilir; müşteri hattında, yoğun bakım sorumluluğunda veya sıkı gözetim altında çalışan kişi aynı esnekliğe sahip olmayabilir. Bu nedenle iki yaklaşımı ayıracak göstergeler bildirim sayısı değil; uyarı sonrası kullanılan mola süresi, molayı kesen iş türü, gün sonunda telafi edilen çalışma ve ekipler arasındaki kullanım farkıdır. Molalar korunmuş zaman dilimleri açıldığında belirgin biçimde artıyorsa kurumsal kısıt ağır basar; değişmiyorsa kişisel tasarım açıklaması güçlenir. Pratik sonuç, sağlık vaadinden önce çalışma düzeninin mola kullanma kapasitesini sınamaktır.