jaws'ta köpekbalığı kadraja girmeden önce duyulan iki notalı tema, non-diegetik müziğin görüntüden önce davranabildiği anlardan biri. denizin yüzeyi uzun süre sakin kalır; kamera bize bakacak bir nesne vermediğinde müzik boşluğu bir tehdit işaretiyle doldurur. burada tema köpekbalığının hareketini anlatmıyor, onun henüz görünmeyen varlığını seyircinin kulağına yerleştiriyor.
güzel tarafı, bu iki notanın her gelişinde aynı korkuyu kopyalamaması. bazen yaklaşan bir şeyin haberi gibi, bazen de karakterlerin bilmediği bir tehlikeye seyirciyi ortak eden küçük bir ayrıcalık gibi duyuluyor. görüntüyle yarışmak yerine görüntünün bilgi sınırını genişletiyor; denizin içinde ne olduğunu göstermeden sahnenin ölçeğini büyütüyor. seyirci korkuyu görüntüden değil, bekleyişin ritminden devralıyor.
bu yüzden non-diegetik müzik sahnede olmayan bir nesneyi de kurabilir. müzik kesildiğinde deniz yeniden yalnızca su olur, ama kulak az önceki iki notanın devamını aramayı sürdürür.