görüntünün çekim yerini ararken küçük çevre ayrıntılarına da bakılır. gölge yönü, kaldırımın kıvrımı, ağaçların boyu, direklerin ve tramvay tellerinin yeri çekim noktasını sınamaya yarar; bunlar yapının tarihini tek başına kanıtlamaz ama farklı baskıları yan yana koymak için iyi ipuçları verir.
kartpostalın üzerindeki başlık da masum bir etiket değildir. aynı yer farklı dillerde, dönemlerde veya turistik adlandırmalarla dolaşıma girmiş olabilir. görüntünün adı, üreticisi, yaklaşık tarihi ve kartın arkasındaki yazı ayrı katmanlar olarak tutulduğunda, manzaranın ne zaman çekildiğiyle ne zaman gönderildiği birbirine karışmaz.
özellikle şehir fotoğraflarında boşluklar da işe yarar: kaldırılmış bir tabela, kapanmış bir dükkân, henüz büyümemiş bir ağaç ya da kadraja girmeyen kıyı çizgisi, değişimi ararken bakılacak yerlerdir. fakat baskı kırpılmışsa veya renkler sonradan kaymışsa bu izleri fazla konuşturmak kolay.