iddia: bir yurttaş bilimi kaydının değeri yalnızca tür adına değil, bu tanımın ne kadar sağlam dayanağı olduğuna da bağlıdır.
kanıt: fotoğraf, ses, iz, kısa gözlem ve uzman incelemesi farklı kanıt düzeyleri sunar. bunları tek bir kesinlik sınıfına koymak, haritada mutlak bir sonuç izlenimi yaratır. oysa gözlemsel veride gözlemci deneyimi, ışık, görüş süresi ve benzer türler karıştırıcı olabilir. yaygın bir türle nadir bir türün yanlış tanınması da aynı sonuca yol açmaz; taban oranı ve gözlemin bağlamı yorumun göreli güvenini etkiler.
bu bulgu şunu söylemez: her belirsiz kayıt değersizdir ya da doğrulanmamış bir gözlem yok sayılmalıdır. yanlış pozitif bir kaydı yanlış yere taşıyabilir; yanlış negatif ise canlının orada bulunmadığını tek başına göstermez. önemli olan, iddianın hangi güven düzeyinde kaldığını ve bu düzeyin kaçtan kaça, hangi nedenle değiştiğini görünür tutmaktır.
iyi bir kayıt sistemi gözlemciden sahte kesinlik istemez. görüntünün bulanık, sesin ayırt edilemez veya tanımın yalnızca cins düzeyinde kaldığı belirtilebilir. kayıt sonradan düzeltilirse ilk gözlem, ilk tanım ve düzeltme nedeni korunmalıdır.