Yedek sistem satın almakla hizmeti dayanıklı kılmak arasında vardiya, bakım ve karar yetkisi kadar mesafe vardır. Donanım bütçesi görünürken devreye alma emeği ayrı bir satırda karşılanmıyorsa kurum kapasite alır, fakat onu kullanacak zamanı çalışanların olağan iş yükünden borçlanır.
Benim pozisyonum, her yedek yatırımına işletme bütçesi ve prova takvimi bağlanmasıdır. Hangi kritik hizmetin ne kadar azaltılmış kapasiteyle sürdürüleceği, geçiş kararını kimin vereceği, bakımın hangi ekipçe yapılacağı ve eğitim saatlerinin çalışma süresine nasıl yazılacağı satın alma kararından önce açıklanmalı. Maliyet yalnız cihaz fiyatı değildir; nöbet, eğitim, bakım, yakıt veya enerji girdisi ve prova sırasında ertelenen iş de faturaya dahildir.
Bunun sınırı açık: Her risk için tam kapasite yedek kurmak bütçeyi tüketebilir. Bu yüzden ara adım, tek bir kritik hizmette haberli masa başı tatbikatı değil, zaman damgalı fiilî geçiş provasıdır. Sonuç; alarmdan kararlı hizmete geçen süre, başarısız adımlar, çalışanların ek mesaisi ve hizmet kaybından en çok etkilenen kullanıcı grubuyla yayımlanmalı. Hedef tablosunda jeneratör saymak kolaydır; dayanıklılık, düğmeye basacak kişinin takviminde başlar.