antakya yerel arapçası için hazırlanan dil kartlarında ses dosyasının varlığı kadar kimlerin dinleyebileceği de yazılmalı. konuşurun adı açıkça verilmese bile yaş, mahalle, aile çevresi ve kayıt tarihi birleşince kişi tanınabilir; ses, döküm ve çeviri katmanları için ayrı erişim düzeyleri tutulursa proje hem kullanılabilir hem de konuşuru gereksizce vitrine çıkarmaz. ses dosyasının sahibi kim, erişimi kim belirliyor?