medya okuryazarlığının dil boyutu, doğrulama tartışmalarında kolayca arka plana düşüyor. aynı haberin farklı dillerdeki çevirileri yan yana konduğunda, kaynaklar yalnız doğru veya yanlış diye değil, özne ve anlam seçimi bakımından da ayrışıyor. otomatik çeviri metni erişilebilir kılarken teknik ya da hukuki bir terimin tonunu düzleştirebilir. doğrulama sonunda hangi kelimenin çevrilemediğini not etmek neden hâlâ tali bir iş gibi görülüyor?