hareketi başlatmakla iş bitseydi, bir bardağı taşırken her adımda yeniden keşfetmek gerekirdi. motor kontrol, önceden kurulmuş hareket planını görme, denge ve eklem duyusundan gelen geri bildirimle sürekli düzeltir; el beklenmedik biçimde kayınca tutuşun sıkılaşması bunun küçük bir örneği. hızlı hareketlerde düzeltmeye daha az zaman kaldığı için beden öngörüye daha çok yaslanır. aynı kol, yavaşça uzanırken başka, düşen telefonu yakalarken neden başka türlü davranıyor?