renk paleti bazen duyguyu tarif etmekten çok, seyircinin bakışını nereye bırakacağını seçer. arka plandaki kırmızı perde ya da yüzün üstünde kalan soğuk gölge, karakter konuşmasa da kadrajın bir köşesini öne çıkarabilir. biraz (bkz: non-diegetik müzik) gibi: görünmez bir el, bakışı sessizce miksler.