Bir hata kaydı ne zaman öğrenmeye dönüşür? Yaygın varsayım, bildirim formu ne kadar kolay ve açıksa projenin sorunları o kadar iyi yönettiğidir. Oysa zaman çizelgesi formun gönderilmesiyle ancak başlar: kaydın alınması, yeniden üretilebilirliğin sınanması, etkinin sınıflandırılması, sorumlu bileşenin belirlenmesi, geçici önlemin duyurulması, düzeltmenin incelenmesi, yayımlanması ve sonucu bildirene geri dönmesi gerekir.
Savunma katmanları bu zincirde ayrı sınanmalı. Otomatik alındı bildirimi kaydın kaybolmasını önler; sınıflandırma ölçütü acil riski sıradan kusurdan ayırır; açık sahiplik kaydın kuyruklar arasında dolaşmasını sınırlar; bağımsız inceleme düzeltmenin yeni arıza üretmesini yakalar. Bunlardan biri yoksa uzun bekleme hemen ilgisizlik kanıtı değildir. Bakımcı kapasitesi, yeniden üretilemeyen koşullar, sahipsiz bağımlılıklar veya sürüm uyumsuzluğu olası katkı faktörleridir; hangisinin baskın olduğu kayıtla gösterilmelidir.
Daha kullanışlı öğrenme ölçüsü açılan kayıt sayısı değil, ilk değerlendirme süresi, sahipsiz kalan kayıtlar, geçici önlem sunulan yüksek etkili sorunlar, yeniden açılan düzeltmeler ve bildirene dönen sonuç bilgisidir. Böylece suçlama yerine zincirin nerede koptuğu görülür. Belki açık kaynak kültürünün açıklığı da kodun görünürlüğünden çok, bu karar izinin ne kadar okunabilir olduğunda sınanmalıdır.