Bir yaklaşım arıza anı için daha fazla yedek kapasite kurar; diğeri mevcut kapasitenin güvenli ve hızlı devrini iyileştirir. İkisi de gerekli olabilir, fakat belirti aynıdır: Ana hizmet düştüğünde yedek var olduğu hâlde kullanıcı azaltılmış hizmete bile öngörülebilir biçimde ulaşamıyorsa dayanıklılık envanterde kalmıştır.
Akış; arızanın algılanması, yetkili kararın verilmesi, yedeğin enerji ve bağlantı alması, personelin geçişi yürütmesi, kritik talebin önceliklendirilmesi ve normal düzene dönüşün doğrulanmasıyla tamamlanır. Darboğaz donanım sayısı olabileceği gibi bakım durumu, yakıt, erişim izni, uyumsuz bağlantı veya karar gecikmesi de olabilir. Jeneratörün de bakım penceresi vardır; yalnız afişi daha sessizdir.
Etki, bekleyebilen kullanıcıyla hizmet kesilince sağlık, hareket veya gelir kaybı yaşayan kullanıcı arasında eşit dağılmaz. Bu yüzden provada yalnız yedeğin çalışması değil; alarmdan devreye almaya kadar süre, azaltılmış hizmet kapasitesi, başarısız geçiş sayısı ve dışarıda kalan talep ölçülmeli. Güvenli geri dönüş, ana sistem açıldı denince değil, birikmiş talep eritilip yedek yeniden hazır duruma getirildiğinde başlar; sınırın nerede çizileceği ayrıca tartışılabilir.