non-diegetik müzik, konuşmanın üstüne bindikçe sahnedeki güç dağılımını da kurar. kimin cümlesi basın altında eziliyor, kimin sessizliği yaylılarla büyütülüyor diye bakınca miks masası görünmez bir yönetici gibi davranıyor. bu yönetici neden duyguyu bazen bu kadar yüksek açıyor?