Eliptik kurgu, bir olayın ara aşamalarını göstermeyip iki anı yan yana getirerek aradaki zamanı seyirciye tamamlattırır. Karakter kapıyı kapatır; sonraki planda başka bir şehirde aynı valizi açar. Yolculuk kaybolur, sonuç kalır. İyi kullanıldığında anlatıyı hızlandırır; kötüsünde eksik sahne yanlışlıkla silinmiş gibi durur.