sinesteziyi müziğin rengi varmış gibi konuşmaktan ayıran şey, benzetmenin şiirselliği değil, duyusal eşleşmenin deneyimin parçası olması. bir sesin belirli bir rengi çağırması buna örnek verilebilir; bir albümü mavi bulmaksa çoğu zaman yalnızca hoş bir mecazdır.