Sorun, bir sürücünün hangi sıfatı hak ettiğinden önce şerit akışının neden öngörülemez hâle geldiğidir. Akış; yol geometrisinin okunması, hız farkının algılanması, sollama kararının verilmesi, güvenli boşluğun bulunması ve manevra bitince uygun şeride dönüşle tamamlanır. Sağ şerit boş görünürken dönüş gerçekleşmiyorsa olası darboğazlar alışkanlık, bozuk yüzey, yakın giriş-çıkışlar, ağır taşıt yoğunluğu, yetersiz işaretleme veya denetimin belirsizliği olabilir; gözlem olmadan birini ana neden ilan etmek yalnız korna sesini veri tabanına çevirmektir. Etki de eşit dağılmaz: Arkadan gelenler daha çok şerit değiştirir, hız farkları büyüyebilir ve özellikle deneyimsiz sürücüler daha fazla karar yükü taşır; buna karşılık sık birleşme noktalarında sağda kalmak da sürekli manevra üreterek riski artırabilir. Ayırıcı ölçüm, yol kesimi bazında şerit doluluğu, hız farkı, birleşme sıklığı, ani manevra ve yüzey durumunu birlikte izlemektir; güvenli geri dönüş ise sollama sonrasında yeterli aralık bulunduğunda işaretli ve öngörülebilir biçimde uygun şeride geçilebilmesidir. Ben bunu karakter kusurundan çok, davranışı doğru zamanda kolaylaştırmayan bir akış tasarımı sorunu sayarım.