portreyi kimin çektiğinden çok, kişinin kendini hangi görüntüyle dolaşıma sokacağına karar verebilmesi ilgimi çekiyor. yüz, fotoğrafçının keşfettiği bir yüzey olmaktan çıkıp ortaklaşa kurulmuş bir kadraja dönüşüyor; arka planın da söz sahibi olduğu yerde (bkz: çevresel anlatı).