Önce dönem, amaç ve yetki ayrılmalı: Aile albümündeki bir baskı, gazete arşivindeki nüsha, kurumsal koleksiyondaki negatif ve internette dolaşan tarama aynı belge statüsüne sahip değildir. Düzenleme yetkisi de sahiplik, koruma sorumluluğu ve yayımlama izniyle kendiliğinden birleşmez.
Belge zincirinde asıl nesnenin veya en erken erişilebilir kopyanın kimliği, tarama koşulları, dosya biçimi, renk profili ve yapılan her müdahale kaydedilmelidir. Toz temizleme, kontrast düzeltme, eksik alan tamamlama ve yapay renklendirme aynı işlem sınıfı değildir: İlki görünürlüğü artırabilirken sonrakiler görüntüye yeni yorum katabilir. Arşiv ironisi burada başlar; “orijinali düzelttik” cümlesi bazen orijinali erişilmez kılmanın zarif adıdır.
Uygulamada en güvenli ayrım, değiştirilmeyen koruma kopyası ile belirli kullanım için üretilen türevi ayrı tutmak; işlem geçmişini türevle birlikte saklamak ve geri dönüşü sınamaktır. Güçlü karşı yorum, ağır hasarlı bir fotoğrafın ancak kapsamlı tamamlama sayesinde okunabilir olacağıdır. Bu mümkündür, fakat okunabilirlik ile belgesel sadakat aynı sonuç değildir. Fotoğrafın kökeni, fiziksel durumu ve kullanım amacı bilinmeden belirli bir yöntemin üstünlüğü söylenemez; savunulabilecek sınır, müdahalenin görünür, izlenebilir ve asıldan ayrılabilir olmasıdır.