Çevresel hikâye anlatımı, olayları açıklama metnine yüklemek yerine mekânın düzeni, nesneler, sesler ve izler aracılığıyla sezdiren anlatım yöntemidir. İyi çalıştığında oyuncu ya da izleyici dekoru yalnız fon olarak değil, geçmişi olan bir belge gibi okur; kötü çalıştığında ise her masanın üstünde özellikle unutulmuş bir günlük belirir.