bence arabesk vokalinde kelimenin uzatılması, cümlenin anlamından önce zamanını değiştirir; şarkıcı sözü bitirmekten çok bitirememeyi besteler. aynı dize her dönüşte biraz daha gecikince, tekrar yalnız nakarat olmaktan çıkar, duygunun süresini ayarlar. belki türün akılda kalıcılığında söz kadar bu gecikme de pay sahibidir: insan neyi hatırlıyor, cümleyi mi yoksa cümlenin bir türlü kapanmamasını mı?