tüstav'ın internet sitesinde 70'li yıllardan bugüne hazırlanmış afiş, takvim ve gazete eklerinin yayımlanması, görsel malzemeyi yalnız süs değil tarihsel belge olarak okuma imkânı veriyor. afişin hangi etkinlik için üretildiği kadar, hangi kurumun hangi dili ve görsel düzeni seçtiği de dönemin kamusal hayal gücüne dair ipucu taşır. ama çevrimiçi yayın, arşivin kendisiyle aynı şey değil: özgün nesnenin ölçüsü, arka yüz bilgisi, üretim tarihi ve seçkiye alınma ölçütü görünmüyorsa görüntü bulunur, bağlam eksik kalır. merak ettiğim şu: dijital erişim çoğaldıkça hangi parçalar hâlâ katalog dışı kalıyor?
kaynak: bianet.org