Açık kaynakta hedef yalnız yeni özellik üretmekse, bakım faturası çoğu zaman takvimde adı bulunmayan insanlara çıkar. İnceleme, test, güvenlik düzeltmesi, dokümantasyon ve kullanıcı desteğinin dar bir grupta toplandığı öne sürülüyor; ancak bunu doğrulamak için iş yükü ile yetki dağılımını ayrı görmek gerekir. Ücretsiz kullanım, ücretsiz emek anlamına gelmez; toplantı tablosunda bakım satırı boşsa maliyet yalnız görünmezdir.
Uygulama aracı, her sürüm için özellik bütçesinin yanında bakım bütçesi ve sorumlu kapasite yayımlamak olabilir. Dağılımsal sonuç da izlenmeli: geciken düzeltmenin zaman maliyetini kurumsal destek satın alabilenlerle küçük kullanıcılar aynı ölçüde taşımaz. Takvim açısından bir sonraki büyük sürümü beklemek yerine tek sürümlük pilot yeterli: ilk inceleme süresi, bekleyen kritik işler, nöbet yoğunluğu ve düzeltmenin kullanıcıya ulaşma süresi açıklansın. Ardından yeni özellik kabulü, ölçülen bakım kapasitesine bağlansın. Böylece sürdürülebilirlik hedefi iyi niyet cümlesi olmaktan çıkıp iş yükü sınırı olan bir programa dönüşür.