fabrika makinelerinin ritmiyle ev içindeki sessizlik birbirine karışıyor; film, İris’in sınıfsal sıkışmasını açıklamak yerine aynı ölçülü ve donuk hareketlerin içinde duyuruyor. birkaç kısa konuşma da büyük dramatik çıkışlar değil, uzun bir suskunluğun çatlakları gibi kalıyor.