Kendi kararını verebilmek başka, kararın bedelini tek başına taşıyabilmek başkadır. Stratejik özerklik, bir devletin ya da siyasi birliğin güvenlik, enerji, teknoloji ve dış politika gibi kritik alanlarda dış ortaklıklardan tamamen kopmadan, temel tercihlerini veto baskısı altında kalmadan uygulayabilecek seçenek ve kapasiteye sahip olmasıdır.
Güçlü senaryoda tedarik çeşitliliği, finansman, sanayi tabanı, askerî lojistik ve ortak karar mekanizmaları birbirini tamamlar; ittifak içinde kalırken pazarlık alanı genişler. Karşı senaryoda söylem bağımlılığı gizler: kritik girdiler, ödeme kanalları, bakım yetkisi veya siyasi mutabakat dışarıdaysa kâğıt üzerindeki serbestlik kriz anında daralır.
Ölçü, kaç bağımsızlık cümlesi kurulduğu değil, bir ortak hayır dediğinde hangi alternatifin ne kadar sürede ve kimin maliyetiyle çalıştığıdır.