Hafta sonu tren yolculuğunda sevdiğim şey yalnızca varış noktası değil, yol boyunca karar verme yükünün biraz azalması. İyi bir yolculuk benim için istasyona erişimden aktarmaya, beklemeden dönüş seçeneğine kadar küçük bağlantıların birbirini bozmadan işlemesi demek. Bu bağlardan biri koptuğunda gezi kolayca bir lojistik nöbetine dönüşüyor; kesintisiz hizmetin görünmeyen nöbetçileri de sanırım tam burada ortaya çıkıyor. En rahat geri dönüş ise plan bozulduğunda insanı ortada bırakmayan, sade ve anlaşılır bir alternatifin bulunması.