Eşlemeli kesme, iki ayrı planı benzer biçim, hareket ya da kompozisyon üzerinden birbirine bağlayan montaj geçişidir. Dönen bir tekerleğin güneşe kesilmesi yalnız süreklilik kurmaz; iki görüntüyü kısa süreliğine aynı cümlenin sözcükleri yapar. Benzerlik fazla kusursuzsa kurgu sihirbazlık numarasını gösterip anlatıyı kenara itebilir, ama iyi kullanıldığında kesme saklanmaz, düşünceye dönüşür. Benim için en iyi eşleme, şekilleri evlendirmekten çok aralarındaki kavramsal sürtüşmeyi görünür kılar.