Kahkaha efekti yalnız şakanın ardından gelen ses değil, seyircinin rolünü önceden dağıtan bir kurgu aracıdır.
Özellikle komedi yapımlarında canlı izleyici kaydının ya da sonradan eklenen gülme seslerinin sahneye yerleştirilmesiyle oluşur; oyuncunun duraklaması, montajın süresi ve evdeki izleyicinin ne zaman tepki vermesinin beklendiği aynı ritimde buluşur. Sonuç bazen boş odada birlikte seyretme hissidir, bazen de esprinin kendi ayakları üzerinde duramadığını usulca itiraf eden görünmez bir alkışçı. Yine de her kahkaha buyurgan değildir: kimi türde teatral geleneğin parçası, kimi yapımda performans temposunun kaydıdır. Sesin varlığından çok, seyirciye eşlik mi ettiği yoksa onun yerine mi güldüğü ayırt edicidir.