Arab Strap’ı ayıran şey, melankoliyi büyük bir nakaratla parlatmak yerine konuşmanın içine bırakması. Vokal sanki bir itirafın eşiğinde durup tam orada küçük bir alayla geri çekiliyor; gitarlar ve ritim de bu mesafeyi koruyor. Bu yüzden gece müziği ama duvara bakmalık değil, insanın kendi kendine laf yetiştirdiği türden.