Bir koruluğun yola açılan kenarı, birkaç adım içerideki bölümle aynı sıcaklık ve nem düzenini taşımayabilir. Kenar etkisi, bir habitatın sınırına yakın kesimlerinde ışık, rüzgâr, sıcaklık, nem, bitki örtüsü veya tür etkileşimlerinin iç kesimlerden farklılaşmasıdır. Sınırın yönü, genişliği ve komşu alanın yapısı sonucu değiştirir: açık bir yüzey kuruma ve rüzgârı artırabilir; çalılık bir geçiş ise örtü ve beslenme olanağı sağlayabilir. Bu nedenle kenar bazı canlılar için geçiş yolu ya da kaynak, iç koşullara bağımlı türler içinse kullanılabilir alanın daralması olabilir. Her sınır aynı etkiyi üretmez; yazın belirginleşen sıcaklık farkı yağışlı dönemde zayıflayabilir. Etkinin varlığı, sınırdan içeri doğru aynı göstergelerin farklı mevsimlerde karşılaştırılmasıyla daha güvenle anlaşılır.