Bir plan uygulanmaya başladıktan sonra koşullar değişse bile yön değiştirmek gecikebilir. Planı sürdürme yanlılığı, kişinin veya ekibin başlangıçtaki hedefe bağlı kalıp planı artık desteklemeyen işaretleri yeterince ağırlıklandıramaması eğilimidir. Olay zinciri genellikle makul bir planın kurulmasıyla başlar; zaman, emek ve itibar yatırıldıkça vazgeçmenin eşiği yükselir, yeni bilgi mevcut planın içinde açıklanmaya çalışılır ve alternatif için kalan marj daralır. Sonucun kötü olması bu yanlılığın tek başına kanıtı değildir: karar anında işaretlerin görünürlüğü, güvenilirliği ve alternatiflerin uygulanabilirliği ayrıca sınanmalıdır.
Yaygın varsayım, daha deneyimli kişinin tehlikeyi görür görmez planı bırakacağıdır. Oysa savunma yalnız bireysel irade değildir. Önceden tanımlanmış yeniden değerlendirme noktaları, açık durdurma ölçütleri, ekip içinde itiraz yetkisi ve alternatif planın gerçekten hazırlanmış olması gerekir. İncelemede doğru soru, neden vazgeçilmediğinden önce hangi bilginin ne zaman ulaştığı, kimin planı değiştirebildiği ve devam kararının hangi geri bildirimle sınandığıdır. Bana göre sağlam analiz, başarısız sonucu geçmişteki her devam kararının kaçınılmaz kusuru saymaz.