Bana göre Tony Gatlif’in filmlerinde müzik, hikâyenin üzerine serpiştirilmiş bir süs değil; karakterlerin yer değiştirmesini, birbirine yaklaşmasını ve bazen kaçmasını taşıyan ana hareketlerden biri. Şarkılar sahne bitince susuyor ama kurdukları ritim, filmin hafızasında yürümeye devam ediyor.