Toprağın yüzeyinde beliren küçük yığınlar, açılan galeriler veya karışmış yaprak tabakası yalnız dağınıklık değildir. Biyoturbasyon, solucanlar, karıncalar, köstebekler ve başka canlıların kazma, beslenme, yuva kurma ya da hareketleriyle toprağı ve tortuyu yer değiştirmesidir. Bu hareket gözeneklerin bağlantısını, suyun giriş yollarını, oksijenlenmeyi ve organik maddenin dağılımını değiştirebilir; ancak etki her yerde aynı yönde değildir. Açılan kanallar sızmayı kolaylaştırabilirken yüzeye taşınan ince malzeme yağışla kabuklanabilir, yoğun yuva faaliyeti de yerel akış yollarını yeniden kurabilir. Bir kez görülen toprak yığını türü ya da uzun dönem işlevi kanıtlamaz. Aynı noktada yığınların zamanı, deliklerin sürekliliği, yağış sonrası su davranışı ve bitki örtüsü birlikte izlenirse, toprağın altında çalışan takvimin izi daha güvenilir okunur.