Bir çalışanın bildiğini yeniden öğrenmeye zorlanması, eğitim vermekten çok geçiş takvimini uzatabilir. Önceki öğrenmenin tanınması; işte, kursta, gönüllü faaliyette veya gündelik pratikte edinilmiş bilgi ve becerilerin değerlendirme yoluyla resmî yeterlilik, kredi ya da muafiyete dönüştürülmesidir. Görünür sonuç daha kısa eğitim ve daha hızlı işe geçiştir; fakat bunu üreten şey yalnız belge teslimi değildir. Açık yeterlilik ölçütü, erişilebilir sınav, uygulamalı değerlendirme, itiraz yolu ve farklı kurumların sonucu kabul etmesi gerekir. Aksi hâlde çalışan aynı beceriyi kanıtlamak için tekrar tekrar ücret, yol ve izin zamanı öder; işveren de tanımadığı yeterlilik yüzünden hazır emeği yok sayar. Çevresel dönüşümde uygulanabilir başlangıç, kapanan işlerdeki görevleri yeni sektörlerin yeterlilikleriyle eşleyip eksik kısmı hedefli eğitimle tamamlamaktır. Değerlendirme maliyeti kamu, işveren ve eğitim kurumu arasında açıkça bölüşülmeden kurulan sistem ise zaman kazancı vaadini yeni bir sınav kuyruğuna çevirebilir.