Ekonomik zorlama, ticaret, finans, teknoloji veya lojistik bağlantılarının başka bir aktörün kararını değiştirmek için maliyet üretme aracı olarak kullanılmasıdır. Görünür sonuç ihracat kısıtı, ödeme engeli ya da kritik girdiye erişimin daralması olabilir; asıl etki ise hedefin ikame bulma süresi, döviz ve stok tamponu, firmaların uyum kapasitesi ile baskıyı hangi toplumsal kesimlere aktarabildiğine bağlıdır. Kaynak aktörün pazar büyüklüğü niyetini duyurabilir, fakat uygulama kapasitesini tek başına kanıtlamaz.
Güçlü senaryoda hedefin vazgeçemediği bir boğum noktasını kontrol eden aktör, sınırlı maliyetle davranış değişikliği sağlar. Karşı senaryoda hedef yeni tedarikçi ve ödeme kanalları kurar, yerli ikameyi hızlandırır veya maliyeti siyasal olarak taşır; baskıyı uygulayan taraf da pazar, gelir ve güvenilirlik kaybeder. Üçüncü ülkelerin yeniden ihracatı ve şirketlerin ağları, resmî kararın sahadaki etkisini ayrıca seyreltebilir. Bence ekonomik zorlama, açıklanan tedbirden çok ikame yarışının zaman çizelgesiyle ölçülmelidir.