Yeni işe girmek, eski ücret kaybını kendiliğinden kapatmaz. Ücret sigortası; işini kaybeden bir çalışanın daha düşük ücretli yeni bir işe geçmesi durumunda, önceki ve yeni kazancı arasındaki farkın bir bölümünü sınırlı süreyle karşılayan gelir desteğidir. İşsizlik ödeneğinden farkı, kişiyi iş dışında beklerken değil yeniden çalışmaya başladığında desteklemesidir. Bu araç, hızla işe dönüş ile gelir güvencesi arasındaki gerilimi yumuşatabilir; özellikle dönüşüm takvimi yeni işleri eski işler kadar ücretli üretemediğinde ilk teklifi kabul etmenin bedelini azaltır.
Sınırı da açıktır: işveren düşük ücreti kamu desteğine yaslayabiliyorsa politika ücret standardını aşağı çekebilir; yalnız kayıtlı ve kesintisiz çalışma geçmişini kabul ederse güvencesiz çalışanları dışarıda bırakabilir. Süre çok kısaysa gelir şoku ertelenir, çok uzunsa düşük ücretli işin kalıcılaşması finanse edilir. Bu nedenle destek azalan oranlı, ücret tabanı ve toplu pazarlık haklarıyla uyumlu kurulmalı; maliyet işveren katkısı ile kamusal geçiş fonu arasında açıkça paylaşılmalı ve sonuç yalnız işe girişle değil destek bittiğinde ücretin toparlanıp toparlanmadığıyla izlenmelidir.