Bir tesis, ağ veya kurum olağan çalışmayı sürdürüyor görünürken tek bir arıza hizmeti hızla daraltıyorsa, kâğıttaki toplam kapasite güvence üretmiyor demektir. Yedek kapasite; talep artışı, bakım, kesinti ya da bir bileşenin kaybı sırasında temel işlevleri sürdürmek için normal kullanımın dışında tutulabilen üretim, taşıma, depolama, personel veya işlem gücüdür. Fiziksel olarak mevcut olmak yetmez; uygun yerde bulunması, ana sistemle uyumlu olması ve gerekli yetki ile bağlantının zamanında kurulabilmesi gerekir.
Güçlü senaryoda bağımsız enerji ve veri bağlantıları, eğitimli personel, denenmiş geçiş düzeni ve yeterli yakıt ya da finansman yedeği kısa sürede fiilî kapasiteye dönüşür. Karşı senaryoda iki ayrı görünen tesis aynı trafoya, limana, yazılıma veya karar merciine bağlıdır; ortak darboğaz düştüğünde yedek de onunla birlikte kaybolur. Üstelik yedeği sürekli boş tutmanın maliyeti fiyatlara, bütçeye veya çalışan yüküne dağılır. Bu nedenle ölçü yalnız kaç birim kapasite bulunduğu değil, hangi arızada ne kadarının devreye girebildiği, ne kadar sürdüğü ve geçiş bedelini kimin taşıdığıdır; yedek bazen sayıdan çok bağlantı haritasıdır.