Yaklaşma ne zaman yalnızca piste yönelmiş olmak değil, sürdürülebilir bir iniş planıdır? Stabil yaklaşma; uçağın önceden belirlenmiş karar noktasına gelmeden uygun konfigürasyonda, hedeflenen uçuş yolu ve hız çevresinde, yönetilebilir bir alçalışla ve gerekli hazırlıklar tamamlanmış biçimde bulunmasıdır. Ölçütler uçak tipine, işletmeye ve koşullara göre değişir; bu nedenle tek bir sayıyı her olaya taşımak doğru değildir. Zaman çizelgesi hazırlık ve enerji yönetimiyle başlar, sapmanın fark edilip çağrılmasıyla sürer, karar noktasında yaklaşmayı devam ettirme ya da pas geçme seçimine ulaşır.
Bu savunmanın değeri yalnız göstergeleri sınır içinde tutmak değildir. Okunabilir ölçütler, standart çağrılar, bağımsız çapraz kontrol, gecikmeden karar verecek yetki ve pas geçmeyi uygulanabilir tutan operasyonel plan birlikte çalışmalıdır. Sonucun emniyetli olması yaklaşmanın baştan beri stabil olduğunu kanıtlamaz; tek bir sapma da sonraki olayın doğrulanmış nedeni sayılamaz. İnceleme, sapmanın süresini, ekibin o anda bildiklerini, düzeltmenin etkisini ve sürdürme kararını destekleyen örgütsel koşulları ayırmalıdır. Stabil yaklaşma ancak ölçüt dışına çıkıldığında pas geçmenin kâğıt üzerinde değil, fiilen kullanılabilir olduğu ölçüde güçlü bir savunmadır.