Yeni işe geçmek, birikmiş hakların eski işyerinin kapısında bırakılmasını gerektirmemeli.
Taşınabilir sosyal haklar; emeklilik birikimi, sağlık güvencesi, ücretli izin, eğitim hesabı veya benzeri kazanımların işveren, sektör ya da çalışma statüsü değiştiğinde çalışanla birlikte devam edebilmesini anlatır. Yaygın varsayım, yeni iş bulunduğunda geçişin tamamlandığıdır. Oysa haklar tek işverene bağlanmışsa çalışan daha düşük kıdem, bekleme süresi veya yeniden hak kazanma koşullarıyla karşılaşabilir; görünürdeki istihdam kazanımı uzun vadeli gelir ve güvence kaybı üretebilir. Çevresel dönüşümde kapanan işten büyüyen sektöre geçiş teşvik edilirken bu maliyet çalışanın omzuna bırakılırsa hareketlilik özgür tercih değil, haklarından indirim yapma pazarlığına dönüşür.
Uygulama için ortak kayıt altyapısı, katkıların kim tarafından ve hangi takvimle ödeneceği, farklı çalışma biçimlerinin sisteme nasıl katılacağı ve uyuşmazlıkta sorumlu kurum açık olmalıdır. İlk ara adım, dönüşüm programlarında yalnız işe yerleşmeyi değil altı ay sonra korunan hakları da izlemektir.