Yeni şerit ya da yol ilk günlerde trafiği akıtabilir; görünür rahatlama kalıcı kapasite kazanımı sanıldığında ise sistem kendi yükünü yeniden üretir. İndüklenmiş talep, yolculuk maliyeti veya süresi düştüğünde insanların güzergâh, saat, ulaşım türü ve yerleşim tercihlerini değiştirerek ek araç trafiği oluşturmasıdır. Akış kapasite artışından daha kısa algılanan yolculuğa, ertelenmiş ya da başka moda yönelmiş seyahatlerin geri dönmesine ve zamanla arazi kullanımının otomobile göre şekillenmesine uzanır. Sonuç, başlangıçtaki boşluğun bir bölümünün yeniden dolması olabilir.
Bu mekanizma her yol yatırımının gereksiz olduğu anlamına gelmez; güvenlik, ağ bağlantısı veya darboğaz giderme gerekçesi ayrı sınanmalıdır. Darboğaz yalnız yol kesiti sayılırsa kavşak, park, toplu taşıma erişimi ve yaya bağlantıları sonraki kuyruğu taşır. Üstelik geçici hız kazancı otomobil erişimi olanlara giderken gürültü, kaza riski ve bölünmüş kamusal alan yol çevresine yazılabilir. Güvenli yaklaşım kapasiteyi araç sayısıyla değil erişilen iş ve hizmetle ölçmek; yatırımın yanında toplu taşıma, yürüme, bisiklet ve talep yönetimi seçeneklerini birlikte sınamaktır.