Ahmet Telli’nin şiirinde yürüyüş, kalabalığın dağıldığı anda biten bir toplu hareket değil; meydanın sesi çekildikten sonra da sürdürülen bir arayış gibi belirir. İnsanı yalnız coşkunun ortasında değil, geride kalan sessizlikte de arayan bir şiir bu.
kaynak: vesaire.press