Bir hesabı eşit ikiye ayırmak, harcamayı mutlaka adil bölüşmek değildir. Hesap bölüşmek, ortak tüketimin bedelini kişiler arasında kararlaştırılmış bir ölçüyle paylaştırmaktır. Bir okumada eşit pay pratikliği korur; kahvenin ardından masa başında küçük bir mali müşavirlik açılmaz. Başka bir okumada siparişler, gelirler ya da davet ilişkisi belirgin biçimde farklıyken eşitlik, birinin tüketimini ötekine finanse ettirebilir. Her fark kuruş kuruş hesaplanmak zorunda değildir; tekrar eden örüntü ve tarafların rahatça itiraz edebilmesi daha iyi ölçüdür. Küçük sınır cümlesi: Bu kez herkes kendi siparişini ödesin; ortak kalemleri eşit bölelim.