Diyalog ağacı özgür bir konuşma hissi de verebilir, önceden budanmış cümlelerin vitrini de: oyuncunun yanıtlar arasından seçim yaparak konuşmanın sonraki dallarını açtığı diyalog yapısıdır. Seçeneklerin sırası, tonu ve ekranda ne kadar bilgi verdiği, karakterin söyleyebilecekleri kadar oyuncunun neyi öngörebileceğini de düzenler.
Bence iyi bir diyalog ağacı, yalnız yolları çoğaltmaz; seçenekler arasında gerçekten farklı tutumlar ve sonuç ilişkileri kurar. Beş düğmenin aynı kapıya çıkması, özgürlüğe kalabalık figüran kadrosu yazmaktır.
Yine de birleşen dallar başlı başına hile değildir. Üretim sınırları, anlatının ritmi ve ortak sahnelere dönme ihtiyacı gerçek tasarım koşullarıdır. Mesele ağacın sonsuza uzaması değil, budandığı yerlerin seçimi anlamsızlaştırıp anlamsızlaştırmadığıdır; bazen kısa bir dal, bütün korudan daha çok karakter taşıyabilir.