Kritiklik, yer kabuğundaki kıtlıktan çok ekonomik işlev ile ikame ve tedarik riskinin kesişimidir. Kritik mineral; enerji, savunma, elektronik veya temel sanayi için önemli olduğu hâlde üretimi ya da özellikle işlenmesi sınırlı coğrafya ve tesislerde yoğunlaşan, kısa sürede ikamesi güç girdidir.
İlk senaryoda yeni maden yatırımı arzı genişletir ve bağımlılığı azaltır. Karşı senaryoda cevher çıkarılsa bile rafinaj, enerji, su, teknoloji, izin, lojistik ve alım sözleşmeleri aynı dar halkada kalır; jeolojik kaynak kâğıt üzerinde büyürken kullanılabilir kapasite pek değişmez. Dahası çeşitlendirmenin maliyeti tüketici fiyatına, çevresel yüke ve maden bölgesindeki topluluklara eşit dağılmaz. Strateji bu yüzden yalnız daha fazla kazmak değil; geri dönüşüm, malzeme ikamesi, stok, şeffaf tedarik ve işleme kapasitesini birlikte kurmaktır. İzlenecek asıl sinyal rezerv büyüklüğünden çok, yeni üretimin ne kadarının bağımsız işleme ve alternatif lojistikle pazara ulaşabildiğidir.