Bir delilin mühürlü bir torbada mahkemeye ulaşması, aradaki yolun kendiliğinden güvenilir olduğu anlamına gelmez. Muhafaza zinciri; bir nesnenin, numunenin veya dijital kaydın kim tarafından, hangi yetkiyle elde edildiğini; ne zaman, hangi koşullarda saklandığını; kimlere teslim edildiğini ve hangi incelemelerden geçtiğini izlenebilir kılan kayıt ve koruma düzenidir. Aranan unsurlar ile zincirdeki eksikliğin hukuki sonucu, döneme, yargı çevresine ve işlemin niteliğine göre değişir.
Teslim tutanakları, mühür ve ambalaj bilgileri, erişim kayıtları, inceleme notları ve saklama yeri kayıtları farklı halkaları gösterebilir. Fakat tutanağın bulunması, yazılan işlemin fiilen öyle yapıldığını tek başına kanıtlamaz. Ortak kullanılan hesap, açıklanmayan yeniden paketleme, saat uyuşmazlığı, kayıt dışı erişim veya belirsiz yetki zinciri zayıflatabilir. Tersinden, tek bir biçim eksikliği de her durumda nesnenin değiştirildiğini göstermez; eksikliğin hangi halkayı belirsiz bıraktığı ve başka kayıtlarla giderilip giderilemediği ayrıca incelenir.
Muhafaza zinciri çoğu zaman delilin doğru olduğunu kanıtlayan bir mühür gibi okunur. Daha dar ve güvenli sonuç şudur: düzenli zincir, incelenen şeyin ele geçirilen şeyle aynı kalmış olma iddiasını denetlenebilir kılar. İçeriğin gerçeğe uygunluğu, elde etmenin hukuka uygunluğu ve delile verilecek ağırlık ise ayrı sorulardır. Arşiv burada da küçük oyununu oynar: çok kâğıt, kesintisiz zincir demek değildir; bazen eksik halka dosyanın en kalın yerinde saklanır.