Aktarma cezası, bir toplu taşıma yolculuğunda araç değiştirme zorunluluğunun yolcuya eklediği süre, belirsizlik ve fiziksel çabadır. Akış ilk araçtan inişle başlar; yürüme ve yön bulma, bekleme, bağlantıyı kaçırma riski ve ikinci araca binişle sürer. Sık sefer ve eşgüdümlü tarifeler ortalama süreyi azaltabilir, ancak uzak peron, erişilemeyen geçit, ücretin yeniden alınması veya son seferin kaçması yükü özellikle hareket kısıtlı, düşük gelirli ve bakım sorumluluğu taşıyan yolculara yığar; benim için iyi ağın ölçüsü aktarma sayısını sıfırlamak değil, kaçırılan bağlantıda bile güvenli ve öngörülebilir bir devam yolu bırakmaktır.