Arşivsel sessizlik, yalnızca belgelerin eksikliği değil, kimlerin belge üretmeye ve saklamaya erişebildiğiyle oluşan bir görünmezliktir. Bir mahallenin gündelik deneyimi, bir işkolunun emeği veya bir topluluğun kendi tuttuğu notlar kurumsal dosyalara girmediğinde, sonradan araştırmacının karşısına boşluk olarak çıkar. O boşluk geçmişte hiçbir şey olmadığını değil, kayıt düzeninin kimi dışarıda bıraktığını düşündürür.