Bir ekosistem değişimi bir süre emiyor görünürken küçük bir ek baskıdan sonra başka türlü işlemeye başlayabilir. Ekolojik eşik, çevresel koşuldaki nicel değişimin belirli bir noktada tür bileşimi, süreç hızı veya habitat durumunda orantısız ve kimi zaman zor tersine çevrilen sonuç doğurduğu sınırdır.
Eşiğin varlığı doğrusal olmayan tepkiyi anlatır; her ani değişim tek nedene veya kalıcı rejim değişimine kanıt değildir. Kuraklık, besin yükü, otlatma, yangın sıklığı ve habitat parçalanması birlikte rol oynayabilir; gecikmeler ile geri beslemeler de gözlenen kırılmayı baskının başladığı zamandan ayırabilir. Bu nedenle eşik, takvimde hazır bir kırmızı çizgiden çok izleme tasarımında uyarıdır: aynı yerde durum göstergeleri, baskılar ve toparlanma seyri birkaç dönem izlenmelidir. Yorum, karşılaştırma çizgisi ve alternatif mekanizmalar korunabildiği ölçüde güçlenir.