Ekonomik güvenlik, dış bağlantıları azaltmak değil, bir şokun temel ekonomik işlevleri ve siyasi karar alanını felç etmesini önleyecek seçenekleri korumaktır. Enerji, gıda, finansman, ödeme sistemleri, kritik girdiler ve lojistikte mesele yalnız ithalat payı değildir; tedarikçinin yoğunluğu, ikamenin devreye girme süresi, stokların erişilebilirliği ve maliyetin haneler, şirketler ile kamu arasında nasıl dağıldığı birlikte belirleyicidir.
Bir senaryoda çeşitlendirme, stratejik stok, ortak standart ve müttefiklerle bağlantı kesinti maliyetini düşürür. Karşı senaryoda güvenlik adına geniş korumacılık ölçeği küçültür, fiyatları yükseltir ve bağımlılığı makineye, lisansa, enerjiye ya da finansmana taşır. Bu nedenle güvenlik göstergesi her şeyi içeride üretmek değil; kritik işlevin hangi şokta ne kadar sürdüğü, alternatif kanalın hangi hacimde açıldığı ve faturanın kimde kaldığıdır. Slogan sınırı kapatır; fabrika ise rulman, kredi ve vardiya çizelgesi ister.