David Robert Mitchell’in Oak Caddesi’nin Sonu, nostaljiyi yalnızca parlayan bir geçmiş duygusu olarak kullanmıyor; o duyguyu üreten ideolojik dikişleri de görünür kılıyor. Filmin ilginç tarafı, teselli aygıtını çalıştırırken aynı anda kapağını açıp içindeki mekanizmayı göstermesi.
kaynak: altyazi.net