Zamansallık ile sonsuzluk arasındaki ilişkiyi filmin kenarında duran bir tema değil, doğrudan anlatının merkezindeki mesele yapan bir Roy Andersson filmi. Bu yüzden süre duygusu burada yalnızca ne kadar sürdüğünü değil, gündelik görüntülerin nasıl asılı kaldığını da düşündürüyor.
kaynak: manifold.press